حالا که پیرتر شدم و گرد روزگار روم نشسته خوشحالم که دلیل ادامه ی فعالیت هام و منبع انگیزه ام جهل مردمه. من هر روز پر انگیزه تر می شم. ان شاء الله...

ای ز بی انصافی خود خورده سنگ با خدای خویشتن بودی به جنگ؟ سوی او ده بار رفتی وانگهی سوی ما کفتن ندانستی رهی؟ یک نهان یک بار با ما گشتیی از گناه خود مبرا گشتیی جبرئیل آنگاه بفرستادمی تا ابد منشور عفوت دادمی حکایت 34/5 مصیبت نامه عطار روایت جالبی است. زنی که مرتکب عمل زنا می شود، از عمل خویش پشیمان

شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید: <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">

با پسر می گفت یک روزی عمر طعم دین تو کی شناسی ای پسر؟ طعم دین من دانم و من دیده ام زانکه طعم کفر هم بچشیده ام مصیبت نامه عطار 2/40

به مناسبت پیروزی حسن روحانی از ویژگی های جهان سومی بودن و خزیدن به سمت پیش رفته شدن اینه که به خاطر شیرینی مساله، از حقوق خودت نسبت به حاکم آگاه باشی و چون موسم انتخابات می رسه به دنبال وعده های نامزد ها باشی. فهم بالاتر وقتی حاصل می شه که از حقوق حاکم نسبت به خودت آگاه باشی و سعی کنی اون رو به ج

به دو گونه است:کارهای بزرگ توی چشم بقیه برو کارهای کوچک و خودمانی متاسفانه به خاطر نگاه کاملا اشتباه و پزآلود مسولین دانشگاه تهران، هرچه به سمت فعالیت اول متمایل تر باشیم، بیش تر حمایت می شویم. معتقدم که مهم ترین فعالیت هایی که در این ۶ ماه داشتیم دو تا بود: ۱- چهارشنبه چت (گفت و گوهای خودمانی دانشج...

خیلی خلاصه در کارهای گروهی دو نوع شخصیت یافت می شه. شجاع کله شق و محافظه کار و محتاط. هر دو به شدت برای گروه نیازمندند که اگه همه از یک گونه باشه فاجعه به بار میاد.

گفتم،نمی توانی در این مملکت بحثی کنیو پس از چند دقیقه بحث ارزشی نشه به این معنی که با ارزش یکایک افراد و سنت ها و آداب شان قیاس بشهدر جنگ برای نابودی این ساختار بودم تا منطق زوری و عقلانی را به جای سنت ها بنشانم نظرم عوض شد شاید روحشان را بکشم با

صدر اسلام هم دوره ی عجیبی است. اگر به عنوان یک معتقد و مسلمان با چاشنی تشیع به آن نگاه کنیم. تمام حق و حقیقت در جامعه ای به شدت فقیر از نوع فرهنگی ظهور کرده. بسیار اتفاق عجیبی است. آخرین مهره در پست ترین نقطه فرود می آید و بعد پیامبر (ص) از دنیا می

پدربزرگ من برای سال هاست که در شهرستانی در استان فارس زندگی می کند. جایی که در طول دهه های اخیر هم چون تهران و در مقیاسی کوچک تر توسعه یافته و روند روبه رشدی در افزایش وسعت و جمعیت داشته است. پدر بزرگ من در طول این مدت برای سال ها با این شهرستان خو

میانه اسفندماه، برندگان مهم ترین جایزهی معماری اعلام شدند. جایزه ای که برخی از نامآوران معماری به آن دست یافته و از طرفی برخی از بزرگترین مشاهیر هیچگاه به آن نایل نشدهاند. مسالهای که نشان از رویکرد خاص مسابقه و داوران آن دارد. جایزهای که از

انجمنطور گزارشی است از اتفاقاتی که در مدت دبیری انجمن علمی بر من گذشت و چه چیزهایی که دیدم و چه تجربه هایی که دارم

اولین مشکل ما اینه که وقتی به نامزد و فرد مورد نظرمون رای می دیم خوشحال خوشحال می ریم می شینیم گوشه ی گود و منتظر تحولاتیم. نکن برادر. بلند شو! اتفاقا اون بنده خدا از الان نیاز به کمک داره. اسطورشم نکن. چون از پسش برنمیاد این طوری فواره چون بلند شود سرنگون شود.

خیلی خوبه که آدم توی 20 سالگی بفهمه ساختار اداری و فرهنگی و اجتماعی ما چطور هست. این جوری متوجه می شی که خیلی از افراد به اصطلاح «موفق» ممکنه بوی تعفن بدن از نزدیک. به خاطر تن دادنشون به سیستم خراب.

فاز اپوزوسیون گرفتن راحته. ما هم یه دوره اپوزوسیون بودیم چون راهی برای ورود و اصلاح ساختار انجمن علمی نبود. ولی اگر راهی دیدید که می تونید ساختار رو درست کنید دست بجنبونید. یاد امام علی-علیه السلام- می افتم که بنده خدا توی اون چند ده سالی که خلیفه نب

وقتی که مهران مدیری تحت فشار بود که طنزهایش بوی سیاست می دهد، این چنین توضیح داد: توضیح دادن نشانه ی ضعفه. هرچه بیش تر توضیح می دی بیش تر بهتون فحش می دن و به یه جا می رسه که باید گریه کنی و و بعد که گریه می کنی بیش تر بهت فحش می دن و بیش تر بهت حمل

خیلی عجیبه. صبر دوای خیلی چیزهاست. اون هم وقتی ببینی اکثر آدم ها برای کنار هم قرار گرفتن به یک سری مفاصل نیازمندن. مفصلایی که تنها شرط کارکردشون انعطافه و شرط تعادل و استواری سیستم همین انسان های صبوره.

اگر متوجه اشتباهی در ساختار شدیم، انجام یک «کار درست» در آن به منزله ی توجیه و ابقای آن خواهد بود. باید ساختار را تغییر یا تعویض نمود و این، دقیقا خلاقیت است.

این که صحبت ها و گفت و گو ها -در فرهنگ ایرانی- خواسته یا ناخواسته به سمت ارزشی شدن پیش می رود و در آب و تاب «درست» و «غلط» قرار می گیرد، برای یک گفت و گوی علمی یا فکری همچون زهری است که آن را به مرگ می کشاند. اما همین ساختار ذهنی در زندگی و تفکر مردم موجب ابقای بسیاری از آیین های پیشینیان می شود و

به نظرم در پست قبلی درگیر نظریه توطئه شدم و سنت را ابزار دست نخبگان دانستم. هر چند بسیار جذاب است، ولی به نظرم غیر دقیق است و اطلاق آن به طور کلی غیرصحیح است. سنت راهی است که مردم برمی گزینند و نخبگان سعی در اصلاح آن دارند. این جاست که نگاه دوم در بررسی جایگاه مردم یا سنت دربرابر خبرگان شکل می گیرد